پیشگیری

معاینه سالیانه اساس پیشگیری است
دندانی -
پیشگیری در پوسیدگی دندانی از سن بچگی شروع می شود - تمیز کردن دندانها, کم کردن مصرف مواد قندی, استفاده از خمیردندانهای استاندارد حاوی فلوراید از ضروریات است
متاسفانه بطور عام در دندانپزشکی پیشگیری یعنی جلوگیری از پوسیدگی دندان مطرح می شود. این عبارت پیچیده تر است و آگاه کردن مردم کمک می نماید تا از درمانهای پیچیده جلوگیری بعمل آید

منظم بودن دندانها و ارتدونسی -
انجمن ارتدونسیت های آمریکا توصیه کرده است که بچه ها در سن 7 سالگی تحت معاینه ارتدونسی قرار بگیرند.اما درمان اصلی ارتدونسی بین 12-16 توصیه شده است که دندانها دائمی در دهان ظاهر شده است.. در کلینیک ما سن متوسط 13 سالگی جهت بررسی درمان ارتدونسی توصیه میگردد

بیماری لثه -
باکتری در پلاک دندانی( یک لابه بی رنگ و چسبنده) که بین لثه و دندان ساخته می شود موجب بیماری لثه می شود. زمانی که باکتریها رشد می کنند لثه متورم می گردد
سیگار, سن, رژیم غذایی سخت و ژنتیک ریسک ابتلا را افزایش می دهد
اگر درمان نشود التهاب لثه و استخوان اطراف ریشه دندان را از بین می برد و درنهایت تحلیل لثه و یا استخوان و در نهایت لق شدن دندان می گردد. بیماریهایی مانند دیابت یا بیمار قلبی نیز می تواند این سناریو را تشدید کند

خوشبختانه این بیماری با روش های زیر قابل پیشگیری است
مسواک زدن دندانها. بعد از صرف غذا مسواک بزنید تا باقیمانده های غذاو پلاک بین دندانها و لثه برداشته شوند. مسواک زدن زبان فراموش نشود. استفاده از مسواک برقی مناسب کیفیت تمیز کردن دندانها را بطور معنی داری افزایش می دهد
نخ دندان: روزی یکبار از نخ دندان برای تمیز کردن مواد غذایی و پلاک بین دندانها و در راستای لثه که برس مسواک به آن ناحیه دسترسی ندارد
واتر جت (واترپیک): این دستگاه با فشار زیاد آب سطوح بین دندانها, روکش, بریج و ایمپلنت را بطور موثری تمیز می کنن
دهان شوی : استفاده از دهان شوی ظاهرا می تواند کمک به برداشتن پلاک در مناطقی که مسواک و نخ دندان نمی توانند گرچه این نظریه را دکتر نامجو قبول ندارد و اثر معنی دار آن را نمی پذیرد.


تحلیل استخوان
اطراف ریشه دندان طبیعی
اشتباه بزرگ: با یک جراحی موضوع تمام می شود
برگرداندان استخوان از دست رفته با روشهای طبیعی افسانه است و روشهای حرفه ای در محدودیتهای خاص توانایی بازسازی استخوان را دارد. با استفاده از پودر استخوان یا ممبران (مانند کاغذ است) تا حدی در شرایط خاص می توان استفخوان از دست رفته اطراف ریشه دندان را بازسازی کرد
چه زمانی دندان به علت تحلیل استخوان خارج شود
دهان شوی کلروهگزیدین: معجزه نمی کند, تراکم باکتریها را کم می کند و یک کمک کننده است اما رنگ دندانها تغییر می کند ,گرچه قابل تمیزشدن است
نقش کلسیم و ویتامین دی را کم نگیریم, حداقل نیم ساعت آفتاب به بدن ما بخورد و کمبود آهن در خانمها نیز بررسی گردد. مواد غذایی قندی نیز به حداقل برسد.خانمهای بالا 40 سال میزان کلسیم و ویتامین دی خود را تحت نظر داشته باشند
فشار فکی غیر عادی مانند خام خواران یا دندان قرچه که بیشتر در خواب عمیق رخ می دهد می تواند تحلیل استخوان را سبب یا تشدید کند

پس از خارج کردن دندان طبیعی
تحلیل استخوان آلوئلار (فک) پس از خارج شدن دندان یک امر طبیعی است. تغذیه نامناسب, بیماری سیستمیک که بر خونرسانی یا متابولیسم اثر منفی دارد مانند دیابت (بیماری قند) می تواند نقش تشدید کننده داشته باشد
یکی از علتهای اصلی بیماری است که به اشتباه بیماری لثه نامگذاری شده است. این بیماری یک روزه بوجود نیامده و سالیان سال غفلت موجب تحلیل شدید استخوان در اطراف ریشه های طبیعی دندان میگردد
هر چقدر زودتر تشخیص داده شود و بیمار بطور جدی پیگیری درمان و یا اجرا دستورالعمل های دندانپزشک باشد شانس توقف یا کم کردن سرعت تحلیل استخوان بیشتر است
بازسازی دندان از دست رفته با بریج (پل) یعنی با تراش دندانهای مجاور مشکل تحلیل استخوان را حل نمی کند و استفاده از دندانهای (پروتز) متحرک وضعیت تحلیل استخوان را با شدت بالایی افزایش می دهد. حتی هیج درمانی انجام ندادن نیز تحلیل استخوان ادامه خواهد داشت اما با شتاب کمتری نسبت به دندانهای مبتلا به یبماری لثه

چه زمانی دندانی که مبتلا به تحلیل استخوان است, خارج گردد -
سوال بسیاری پیچیده ای است و پاسخ سیاه و سفید ندارد. معیارهای متفاوتی وجود دارد, منجمله دکتر نامبرده چه پروتکلی کوتاه مدت و یا دراز مدت در مورد تغذیه و یا زیبایی بیمار مد نظر گرفته است. چند سناریو را مثال زده می شود تا خود بیمار بهترین انتخاب را نماید

دندان تحلیل استخوان بیش از 50% طول ریشه است -
الف: درمانی انجام نشود , که این بدترین انتخاب است, تحلیل با سرعت بالا ادامه داشته حتی به قلب نیز ممکن است اسیب برسد. پس از لق شدن کامل دندان جایگزین کردن با ایمپلنت غیر ممکن و یا بسیار پیچیده خواهد بود و طول کل دندان آینده بسیار بلند که زیبایی کمتر و گیر غذایی بالا و احتمال ازدست دادن ایمپلنت بیشتر خواهد بود
گاهی اوقات در این بیماران بی حسی هنگام عمل جراحی جهت پیوند استخوان یا کاشت ایمپلنت موفقیت امیز نبوده و بیمار هنگام جراحی اذیت می شود
ب: جرم گیری با یا بدون جراحی, شتاب سرعت تحلیل استخوان را می کاهد, گیر غذایی بین دندانها افزایش یافته اما اینکه دندانپزشک موفق شده است این تحلیل را متوقف کند یا شتاب را کم کند یک بحث است واینکه چه مدت این کم کردن شتاب تحلیل یا توقف تحلیل ادامه خواهد داشت, بحث دیگری است
پ: دندان خارج گردد
ت: روش ب اجرا اما بطور سالیانه و منظم بیمار معاینه و رادیوگرافی تهیه گردد. هر موقع مشاهده شد که تحلیل با شتاب دوباره شروع شده است. دندانهای مورد نظر را خارج نماید. همچنین پس از خارج کردن دندان یا همان لحظه ایمپلنت کاشته شود واگر به هر علتی قابل اجرا نیست 3-4 ماه بعد اجرا گردد

به اعتقاد دکتر نامجو روش آخر منطقی ترین روش است

پس از کاشت ایمپلنت دندانی -
بعضی از بیماران فکر می کنند که حال دندان خارج و ایمپلنت کاشته شده است, صورت مسئله پاک می شود. این مسئله گاهی اوقات صحت دارد اما همیشه نه. لازم به ذکر است موفقیت ایمپلنت در بیمارانی که به علت بیماری لثه و تحلیل استخوان دندانهای خود را از دست داده اند کمتر است

بطور خلاصه
وضعیت عمومی بیمار مانند کلسیم .. و عدم مصرف دخانیات -
بهداشت دهان مناسب -
مراجعه سالیانه و منظم به دندانپزشک -
خارج کردن دندان زمانیکه درمان دندانپزشک , تحلیل استخوان را متوقف نمی کند.و بیش از 50% استخوان اطراف ریشه دندان از بین رفته است -
کاشت ایمپلنت بلافاصله یا 3-4 ماه بعد از خارج کردن دندان -

مفاصل گیجگاهی
فک پایین, فکی است که توانایی حرکت دارد . فک بالا ثابت است. فک پایین با یک مفصل که مانند لولا در عمل می کند موجب حرکت می شود. این مفصل در جلو سوراخ گوش قرار دارد. بسته شدن فک پایین با انقباض عضلات فک انجام میگردد. در حالت طبیعی یک تعادل بین انقباض عضلات فکی , سطح جونده دندانها (بخصوص دندانهای خلفی) و دیسک در مفصل گیجگاهی است. اگر این تعادل بهم خورد انواع بیماریهای مفاصل گیجگاهی که معمولا همراه با درد در اطراف سوراخ گوش است حاصل می گردد
یکی از عوامل موثر در قرار گرفتن مفصل گیجگاهی در موقعیت طبیعی, دندانهای خلفی است. زمانی که دندانهای خلفی خارج می شوند و با دندانهای مصنوعی بخصوص ایمپلنت جایگزین نمی گردند, به علت بسته شدن فک در موقعیت نامناسب, پتانسیل آسیب به مفصل گیجگاهی افزاییش میابد و برای جلوگیری از آسیب دندانهای خلفی خارج شده با ایمپلنت دندانی جایگزین گردد. گرچه معمولا بیماران برای حفظ ظاهر بیشتر تمایل به جایگزینی دندانهای قدامی دارند