ایمپلنت دندانی

زمانی که یک دندان خود را از دست میدهیم جه اتفاقی می افتد؟
زمانی که یک دندان کشیده شود، بیمار نه فقط دندان خود را از دست می دهد بلکه استخوان نگاهدارنده دندان و استخوان فک و لثه پوشاننده آن تحلیل می رود. علت تحلیل استخوان این است که سلول های استخوانی جهت زنده ماندن باید تحت فشار مضغی قرار گیرند . زمانی که دندان کشیده می شود تحریک استخوان نیز متوقف می شود. این مسئله ممکن است کوتاه مدت اهمیتی نداشته باشد .اما دراز مدت ،تحلیل استخوان (به خصوص در ناحیه قدامی) در هنگام لبخند مشهود می باشد به علاوه زمانی که بیمار دارای دست دندان شود جهت ثبات دست دندان اهمیت بسزایی دارد
بلافاصله پس از کاشتن ایمپلنت یک پروتز موقت ثابت زیبا به بیمار داده می شود که در طی طول درمان زیبایی دندان و لثه بیمار حفظ می کردد. این یکی از مهمترین خصوصیت یک سیستم ایمپلنت مدرن می باشد

:روش های مختلف درمانی پس از کشیدن دندان

درمانی انجام نگیرد:اگر فضای بی دندانی پر نشود طبیعت سعی خواهد کرد که فضا را پر نماید. دندان های مجاور کج شده و دندانهای مقابل نیز به طور عمودی حرکت کرده تا فضا را پر نمایند.درنتیجه دندان های مجاور و مقابل منحرف شده و زیبایی خود را از دست می دهند. همچنین عملا دیده شده سطوح دندان های مجاور فضای بی دندانی پوسیده می شوند. بنابراین خالی نگاه داشتن فضای بی دندانی ایده ای خوب نمی باشد


:پر کردن فضای بی دندانی با پروتز متحرک
پروتز متحرک ازآکریل (یک نوع پلاستیک )ساخته شده است و به وسیله قلاب هایی دور دندان نگاه داشته می شود. با این روش درمان نیازی به تراش دندان های مجاور نمی باشد و بیمار هزینه کمی را متحمل می شود. اما برای جویدن و صحبت کردن وسیله ای مناسب نمی باشد. به علاوه به علت داشتن سقف آکریلی(فک بالا) بیمار راحت نبوده و صحبت کردن نیز مشکل می شود. در این نوع پروتزها ،به وسیله زین پروتز(قسمت تماس دست دندان به لثه) نیروی مضغی به روی استخوان انتقال داده می شود. استخوان تحمل این نوع فشار را ندارد و تحلیل آن شدت می یابد و در نهایت بیمار آن را هنگام خواب باید از دهان خارج کند و صبح دوباره آن را داخل دهان قرار دهد

بریج (پل): با تراش دندان های مجاور و گذاردن روکش با این درمان؛ فضای بی دندانی پر و جویدن و صحبت کردن با آن به راحتی انجام پذیر است. نقطه ضعف این درمان، نیاز به تراش دندان های سالم مجاور فضای بی دندانی می باشد.در دندان های قدامی به علت قطر کم مینا و عاج، هنگام تراش دندان ممکن است به عروق و اعصاب دندان صدمه وارد می آید که معمولا نیاز به درمان ریشه نیز خواهند داشت. در نتیجه برای پر کردن فضای یک دندان به دو دندان سالم صدمه وارد می آید. هم چنین استخوان آن ناحیه تحریک نمی شود تا از تحلیل استخوان جلوگیری به عمل آید. هزینه این درمان کمی بیشتر است و اکنون در ایران متداول می باشد


:ایمپلنتهای دندانی
ایمپلنت یک ریشه فلزی از جنس تیتانیوم می باشدکه در استخوان فک کاشته و سپس لثه روی آن را می پوشاند.پس از چند ماه این ریشه فلزی به استخوان فک؛ متصل می گردد. سپس لثه اطراف ایمپلنت آزاد می شود تا با تکنیک قالبگیری مخصوص؛ روکش روی آن ساخته شود. با این روش درمانی، فضای بی دندانی پر می شود بدون این که به دندانهای کناری صدمه وارد آید. همچنین با انتقال فشار مضغی به درون استخوان از تحلیل استخوان جلوگیری یا از شدت آن کاسته می شود. به علت استفاده از تکنولوزی پیچیده هزینه این درمان بیش از درمان های دیگر می باشد. اما اگر دراز مدت نگاه شود روش گرانی نیست. طول عمر ایمپلنت بیش از بریج می باشد و دندان های مجاور آسیب نمی بینند. یکی از مدرنترین روش های درمان با ایمپلنت که در این کلینیک امکان پذیر است روش بلافاصله تحت فشارمضغی قرار گرفتن می باشد. در این روش بلافاصله پس از کاشت ریشه فلزی می توان به بیمار یک روکش ثابت موقت داد تا در دوره ترمیم ایمپلنت بیمار بدون دندان ثابت نباشد. بعضی از بیماران از کلمه جراحی ایمپلنت می ترسند اما واقعیت این است که اگر نیاز به پیوند استخوان نباشد مدت زمان کاشت یک واحد ایمپلنت کمتر از ۵ دقیقه است.